شمارهٔ ۳۰۲ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که افرادی که با عشق واقعی به هم پیوند خورده‌اند، بخشی از یکدیگر هستند و در عشق غرق‌اند. هر چند که ممکن است مانند ماهی و نهنگ در دریا باشند، اما در نهایت نمی‌توانند به طور کامل درک کنند که چه معنا و احساسی دارند. عشق آن‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کند، حتی اگر هر کدام در دنیای خود زندگی کنند.