شمارهٔ ۳۳۰ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و وابستگی عمیق عاشق به معشوق است. عاشق نمی‌تواند از جایی که محبوبش حضور دارد، دور شود و مانند پروانه‌ای است که از شمع دور نمی‌شود. عشق او به اندازه‌ای قوی است که هرگز نمی‌تواند از محبوبش فاصله بگیرد.