شمارهٔ ۳۴۸ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آن که هوس طبع تو را سود دهد
نابود تو را ساختگی بود دهد
سوزی نبود آه به تقلید تو را
میرد چو چراغ، اندکی دود دهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان این موضوع می‌پردازد که خواسته‌ها و هوس‌های انسانی تنها می‌توانند موقتی و ساختگی باشند. شاعر تأکید می‌کند که چنین هوس‌هایی در نهایت موجب آسیب و نابودی فرد می‌شوند، مانند چراغی که اندکی دود می‌دهد و سپس می‌میرد. به عبارتی، هوس‌ها نمی‌توانند به خوشبختی واقعی منجر شوند و تنها رنج و آسیب به بار می‌آورند.