شمارهٔ ۳۶۲ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که به صد شبم سحر می‌آید
آن هم ز شب تیره، بتر می‌آید
شب رفت و نشد روشنی صبح پدید
خورشید مگر گرفته برمی‌آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره امید و روشنایی است. شاعر در آن به این نکته اشاره می‌کند که روزی خواهد رسید که سحر و روشنی به زندگی‌اش می‌آید، حتی اگر شب‌های تیره و دشواری را پشت سر گذاشته باشد. او از تاریکی و عدم ظهور صبح شکایت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که شاید خورشید برای او همچنان پنهان باشد.