نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۱ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن را که بود درخور افسر چو گهر

سر بی کله است یا کلاهش بی سر

دایم گردون دهد خسیسان را فر

بر تاج خروس پر نه و دم همه پر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که فردی که لایق و شایسته است، مانند گوهر درخشان است و بدون ارزش‌ها و لیاقت‌های لازم، مانند سر بی‌کلاه می‌ماند. دایره زمان و سرنوشت، همیشه به افراد پست و بی‌ارزش می‌دهد، در حالی که کسانی که شایستگی دارند و در جایگاه‌های بالا قرار می‌گیرند، به مانند مرغی با تاج و پر با شکوه هستند.