شمارهٔ ۳۹۷ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به بررسی تمایلات و هوس‌های انسان پرداخته و بیان می‌کند که این هوس‌ها مانند یک کودک بازی‌گوش هستند که هرگز سیر نمی‌شوند. عشق به چیزهایی که انسان را راضی و خوشحال می‌کند، مشابه به شیر که به طعمه خود علاقه‌مند است، است. در نهایت، اشاره می‌کند که وقتی هوس‌ها از کار بیفتند، آرامش و تسلی حاصل نمی‌شود.