شمارهٔ ۴۱۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس خستگی و بی‌خواب‌مانی اشاره دارد. او شب‌های طولانی را تجربه کرده و هنوز نتوانسته بخوابد. خمیازه‌هایش او را کلافه کرده و از نوشیدن شراب یا پیدا کردن آرامش خبری نیست. با وجود گذشت زمان و سپیده دم زودهنگام، هنوز چیزی برای تحریک حس شادی یا زندگی در او وجود ندارد.