شمارهٔ ۴۴۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی گریه، بود دیده چو بی باده ایاغ
از شبنم خون تازه نماید گل داغ
چون گریه شود تمام، چشمم سوزد
روغن چو نماند، آتش افتد به چراغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات شعری احساسات عمیق و تلخی را منتقل می‌کنند. شاعر می‌گوید که وقتی اشک نمی‌ریزد، چشمانش مانند شرابی خالی هستند و در حالت بی‌حالی قرار دارند. اما وقتی که اشک بریزد، آنچنان دردناک است که چشمانش می‌سوزند. در نهایت، بیان می‌کند که اگر چربی (روغن) در چراغ نباشد، آتش آن خاموش می‌شود، به‌نوعی عواطفش نیز در صورت نبودن حس و حال، فروکش می‌کند.