شمارهٔ ۴۵۰ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای باطن تو چو ظاهر آینه صاف
از قاف گرفته نور مهرت تا قاف
شد صبح جهانگیر مگر شمشیرش
با تیغ دعای تو برآمد ز غلاف
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به زیبایی و روشنایی انسان اشاره دارند. باطن هر فرد باید همچون ظاهرش پاک و روشن باشد. نور محبت خداوند از قاف است، و صبحی که جهان را می‌گیرد، به خاطر دعای افراد است که مانند شمشیری از غلاف خارج می‌شود. در واقع، دعا و نیک‌رفتاری می‌تواند نور و روشنی را به زندگی بیاورد.