شمارهٔ ۴۶۳ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که فسرد از نفس سرد، تنم
در پیراهن، چو مردهای در کفنم
این طرفه که لب نبندم از خنده چو گل
با آنکه چو غنچه، مرده خون در بدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت احساس سردی و پژمردگی را بیان میکند. او به حالت مرده و بیحال خود در پیراهنش اشاره میکند و در عین حال میگوید که لبخند نمیتواند بزند، حتی اگر درونش هنوز زندگی و احساساتی همچون خون وجود داشته باشد. این تضاد بین ظاهر و باطن او را نشان میدهد.