شمارهٔ ۴۶۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع ستم و ظلم اشاره دارد. شاعر از دیگران می‌خواهد که در مورد کسی که ستم کرده صحبت نکنند و نام او را به زبان نیاورند. همچنین اشاره می‌کند که نباید علیه افراد بی‌گناه قضاوت کنیم، چرا که قلم و نوشتار می‌تواند به راحتی بر روی کاغذهای بی‌معنی و ناصاف اثر بگذارد. در واقع، او نسبت به بی‌پایه بودن قضاوت‌ها و شدت ستم هشدار می‌دهد.