شمارهٔ ۴۷۴ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شوخ که دل به جلوه او دادم
از شوخی، داد خانمان بر بادم
عالم همه زو پرست و من زین شادم
کش راهِ برون شد نبود از یادم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که به یک فرد دل را داده و از شوق او، زندگی و آرامش خود را از دست داده است. با این حال، او از اینکه دیگران به او علاقه‌مندند احساس شادی می‌کند و به یاد آن فرد بی‌پروا ادامه می‌دهد.