شمارهٔ ۴۹۱ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از خوف، گهی خاطر خود ریش کنم
گه تکیه به عفو بخشش‌اندیش کنم
امّید و هراس در دلم یکسانند
یا رب تو بگو کدام را بیش کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از ترس و نگرانی‌هایی که درباره خود دارد صحبت می‌کند. او برخی روزها به فکر عفو و بخشش می‌افتد، اما در دلش بین امید و ترس تناقض وجود دارد. در نهایت، از خدا می‌خواهد که به او بگوید باید کدام یک از این احساسات را بیشتر در نظر بگیرد.