شمارهٔ ۵۲۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر عارض دلبرم بود گندم‌گون
رمزی‌ست، برآید آن، شوم راهنمون
او دیده عالم است و عیبی‌ست تمام
گر دیده بود سفید از اندازه برون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذبه دلبر خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر چه دلبرش شبیه گندم است، اما وجود او به نوعی نشانه‌ای از رمز و رازی عمیق است. شاعر به چشم‌های دلبر اشاره می‌کند که همگان را می‌بیند و عیوب را آشکار می‌کند. او تأکید می‌کند که اگر دلبر خوب می‌دید، ممکن بود عیب‌های زیادی در دیگران پیدا کند.