شمارهٔ ۵۳۹ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به سخنانش گوش نکند. او از درد و غم عمیق خود به زبان می‌آورد و مطرح می‌کند که احساساتش فراتر از یک جمله ساده است. به نوعی، او به نازک‌دلی و حساسیت معشوق اشاره می‌کند و می‌خواهد که او از فریادهای درونی‌اش غافل نماند.