شمارهٔ ۵۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به چون و چرای بی‌توجهی به واقعیت می‌پردازد. شاعر به فردی که در دنیای مجازی غرق است، هشدار می‌دهد که قادر به دیدن حقیقت نیست. او تأکید می‌کند که اگر چشم دل باز شود، می‌توان به زیبایی‌های واقعی معنی پی برد. در واقع، شاعر به اهمیت درک عمیق‌تر و آگاهی از حقیقت اشاره می‌کند.