شمارهٔ ۵۷۱ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر از شاعر، او از یک دوست یا محبوب دعوت می‌کند که با اشک‌هایش و دل پر از غم به سراغ او بیاید. او همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی نمی‌خواهد دل او (پروانه) را از دست بدهد، باید شجاعانه و با نور و امید بیرون بیاید و به سمت او بیاید. این شعر نمادی از عشق و longing (دلتنگی) است.