شمارهٔ ۵۷۴ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به پرسش‌هایی از دوست و خود اشاره دارد. شاعر از دوستش می‌پرسد که چرا در دلش دیوانه نیست و چرا خود را بیگانه می‌خواند، در حالی که واقعاً بیگانه نیست. او از دوست می‌خواهد که خود دلیل راه باشد تا او بتواند او را بیابد. در نهایت، شاعر به احساس وابستگی و نزدیکی به دوست اشاره می‌کند و می‌گوید که خانه‌ای که در آن است، به خاطر وجود او ارزشمند است.