شمارهٔ ۵۹۹ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خواهم که به دل، چو عشق، مسکن گیری
چون روح، مرا قرار در تن گیری
در قید افتم، گرم به خود بگذاری
آزاد شوم، مرا گر از من گیری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق سخن می‌گوید و درخواست می‌کند که محبوبش قلبش را به عشق بسپارد. او از محبوب می‌خواهد که روحش را در بدنش آرامش دهد و در عین حال، اگر او را به قید عشق بیفکند، به واسطه‌ی جدایی از خود، احساس آزادی کند.