شمارهٔ ۶۰۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که عزت و اعتبار، به هیچ کس دائمی نیست و ممکن است از بین برود، همچنین ذلت و خواری نیز همیشه برای کسی باقی نمی‌ماند. هر چیزی که به کسی داده شود، بعد از مدتی ممکن است که گرفته شود، اما تنها عشق است که همیشه باقی می‌ماند و پایدار است.