شمارهٔ ۶۱ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک قوم، امیدوار از روز نخست
قومی شده ناامید از همت سست
ای عشق، سپرده‌اند خلقی به تو دل
تا کوزه که را برآید از آب، درست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر تضاد بین امید و ناامیدی یک قوم هستند. در ابتدا، قومی با امید و آرزو آغاز می‌کنند، اما به تدریج به ناامیدی و سستی در تلاش‌ها دچار می‌شوند. در پایان، به عشق اشاره می‌شود که مردم امید خود را به او سپرده‌اند، تا شاید بتوانند مشکلشان را حل کنند و از سختی‌ها رهایی یابند.