شمارهٔ ۶۴۳ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از انسان می‌خواهد که از دنیا و دغدغه‌های آن فاصله بگیرد و به فکر تعالی و پاکی روح خود باشد. او اشاره می‌کند که اگر انسان از این زندگی زودگذر و موهوم دست بکشد و به مراتب بالاتر و مجردات برسد، می‌تواند به حقیقت وجودش پی ببرد.