شمارهٔ ۶۴۸ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره دارد و او را به قد و قامت یک سرو تشبیه می‌کند. همچنین به زیبایی چهره‌اش چون گل‌های باغ می‌پردازد. شاعر از محبوبش می‌خواهد که به خاطر دیوانگی‌اش به خاطر عشق و دلبستگی، او را ببخشد.