شمارهٔ ۶۶ قدسی مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به فردی اشاره دارد که از هر نوع وابستگی و تعلّق خود را دور کرده است. او می‌گوید که این دوری از وابستگی‌ها به نوعی در ذهن او شکل گرفته است. همچنین، شاعر از او می‌خواهد که مانند یک سرو (نماد زیبایی و آزادی) به حال خود بپردازد و مشاهده کند که چقدر در رفتار آزادانه‌اش نیرومند است و به چه نقاطی از زندگی‌اش گره‌های غیرضروری ایجاد کرده است.