شمارهٔ ۱۰ سراج قمری
سراج قمری / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
دم او، زنده کند مرده از انک
هست با روح برابر باده
تو نمازی به ریا برده و، ما
سجده برده به سوی هرباده
وقف خورده تو و، ما، کرده شکم
وقف بر مصطبه و، بر باده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به ارتباط میان روح و باده اشاره دارد و بیان می‌کند که در حضور باده، مردگان زنده می‌شوند. همچنین به تفاوت بین عبادات ریاکارانه و عباداتی که با خلوص نیت انجام می‌شوند پرداخته شده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در حالی که برخی به نمایش عبادات خود می‌پردازند، دیگران با قلبی شاداب به باده و عشق روی می‌آورند.