شمارهٔ ۵ سراج قمری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیف زیبایی و عشق است. شاعر صبح را با چشمانی sleepy و رخی معطر به عرق گلاب توصیف می‌کند. او به وعده‌ای که به دلش داده شده است اشاره می‌کند و به زیبای زلف معشوقش پرداخته است. بوی مشک و خاصیت جاذبه‌اش در این شعر حس می‌شود و شاعر از عشق و دل‌تنگی‌اش می‌نالد. او برای دیدن محبوب خود به خاک سجده می‌کند و از او می‌خواهد که مانند چشمانش همیشه در کنار او بماند. شعر در نهایت به میل و اشتیاق شاعر برای بودن کنار معشوق و لذت از شراب عشق اشاره دارد.