شمارهٔ ۳۵۰ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
به جان دشمن به غیر تن نداری
تن ار کردی رها، دشمن نداری
مکن پولاد و آهن جوشن خویش
دل ار پولاد و از آهن نداری
مرو اندر صف پیکار مردان
که غیر از خوی و روی زن نداری
سلیمانی بداده خاتم از دست
ولیکن جز خود اهریمن نداری
بدزدی گر ز بیم تیغ دشمن
سری شایسته بر گردن نداری
دل از آهن کن و بر تن بیارای
برزم دشمن، ار جوشن نداری
همین ما و منی خصم من و تو است
که خصمی غیر ما و من نداری
بزن بال و پری، بشکن قفس را
مگر اندیشه گلشن نداری
الا ای رشته کم تابی از آنروی
گذر بر چشمه سوزن نداری
بکاخت تافته مهری ز روزن
تو کوری، چشم بر روزن نداری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به بیان اهمیت روحیه و دل انسان در مقابل دشمنان و مشکلات می‌پردازد. شاعر با تأکید بر این‌که صرف داشتن تن و جسم کافی نیست، به مخاطب یادآوری می‌کند که باید دل و اراده‌اش را نیز قوی کند. وی می‌گوید که نمی‌توان با تجهیزات و زرهی که از آهن است، در جنگ پیروز شد اگر دل استوار و ایمان نداشته باشی. همچنین شاعر به دوگانگی ما و من اشاره می‌کند و می‌گوید که خصم اصلی ما، خود ما هستیم و باید بر ترس‌ها و محدودیت‌هایمان غلبه کنیم تا به آزادی و پیشرفت برسیم. در نهایت، او با دعوت به شکستن قفس محدودیت‌ها، به اهمیت تفکر مثبت و امیدواری تأکید می‌کند.