شمارهٔ ۳۵۷ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوقی می‌پردازد که با زیبایی و لطف خود، دل او را پر از درد و حسرت کرده است. شاعر از او می‌خواهد که بگوید چگونه توانسته این همه رنج را به دل او بیاورد. او به خاطر نهادن جام می گلگون بر دست رقیب، عذاب و درد را بر جان او افزوده و از معشوق می‌پرسد چرا این کار را کرده است. این احساسات، نشان‌دهنده عشق تلخ و دلتنگی شاعر است.