شمارهٔ ۱۲ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف حالت عشق و شور و شوق آن اشاره دارد. در ابتدا، با دوخته شدن جامه‌ای گلگون به او، آتش عشق دوباره زبانه می‌کشد. این آتش و شعله، دل را از بین می‌برد و خانه جان را می‌سوزاند. به طور کلی، تصویرگر شدت احساسات و تأثیرات عمیق عشق است.