شمارهٔ ۵ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به کشش و وابستگی خود به محبوب اشاره دارد. سیگاری که به لب محبوب چسبیده است، نمادی از عشق و حسرت اوست. او می‌گوید که آتش حسادتش به خاطر محبوب شعله‌ور است و خود را در عشق به محبوب دلسوخته‌تر از همه می‌داند. به نوعی، او از زیبایی و لعل محبوبش سخن می‌گوید که فقط به دلسوخته‌ها تعلق دارد.