شمارهٔ ۳۵ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به بیهوده‌گی‌هایی که در زندگی کرده اشاره می‌کند و از خستگی ناشی از کارهای سخت سخن می‌گوید. او اکنون در گوشه‌ای از نجف می‌نشیند و پس از مدت‌ها کار و تلاش، چند روزی استراحت کرده و آسوده‌خاطر شده است.