شمارهٔ ۳۹ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوبش می‌خواهد که با قهر کردن، او را رسوا نکند و شهرتش را در میان مردم خدشه‌دار نسازد. او به خاطر لحظه‌های خوشی که با هم دارند، از محبوبش می‌خواهد که لبّ‌هایش را به او ببوسد و این لحظه را به زهر تبدیل نکند. به طور کلی، شاعر از محبوبش تقاضا دارد که به احساسات آن‌ها احترام بگذارد و رنجش‌ها را کنار بگذارد.