شمارهٔ ۴۷ میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند بیاد گل و سنبل باشی
آن به که خراب از قدح مل باشی
چندان بخور از باده گلرنگ که خود
صد بار شگفته رخ تر از گل باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به ارزش و زیبایی حالتی اشاره می‌کند که فرد به جای ظاهر زیبا و لطیف، باید به نوعی درون خود را تزکیه کند. او می‌گوید که بهتر است انسان خراب و گرفتار لذت‌های زندگی باشد تا اینکه فقط به زیبایی ظاهری همچون گل و سنبل دچار باشد. همچنین تأکید می‌کند که باید از لذت‌های زندگی (نماد باده) استفاده کرد تا در نهایت به یک زیبایی واقعی و عمیق دست پیدا کرد.