غزل شمارهٔ ۱۸۸ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مسائلی چون عشق، رندی و اسرار علم الهی می‌پردازد. او انتقاداتی را به کسانی می‌کند که به عیوب دیگران توجه می‌کنند، در حالی که باید به کمالات محبت نگاه کنند. شاعر همچنین به بوی عطر بهشتی و جاذبه‌های عشق اشاره دارد و می‌گوید که طریقت اسلامی چنان جذاب است که کسی نمی‌تواند از لذت‌های آن پرهیز کند. او تأکید می‌کند که کلید سعادت، قبول اهل دل است و نباید در این امر تردید کرد. همچنین به بیان نقاط عطف در زندگی انسان‌ها و یادآوری زمان‌های جوانی و پیری می‌پردازد که باعث اشک ریختن حافظ می‌شود.