غزل شمارهٔ ۳۸۴ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج جدایی و فراق معشوق سخن می‌گوید و خواستار آن است که خداوند این بلا را از او دور کند. او زیبایی و جلوه معشوق را ستایش می‌کند و از آن می‌خواهد که به او توجه کند و در زندگی‌اش نور و امید بیاورد. همچنین به سرنوشت و روزگار اشاره می‌کند و خواستار تغییرات مثبتی در زندگی‌اش است. خواسته‌های شاعر نشان‌دهنده‌ی عشق و longing او به معشوق و طلب کمک از خداوند است. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که بختش جز این قدر نیست و از تقدیر و قضا شکایت دارد.