رباعی شمارهٔ ۲۰ حافظ
حافظ شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر
و‌آغاز پُری نهاد پیمانهٔ عمر
بیدار شو ای خواجه که خوش‌خوش بکِشد
حمّال زمانه رخت از خانهٔ عمر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم گذر زمان و ناپایداری زندگی اشاره دارد. شاعر از بیداری و آگاهی نسبت به عمر و زمانه صحبت می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند که از خواب غفلت بیرون بیاید و به حقیقت گذران عمر خود پی ببرد. زندگی مانند یک پیمانه‌ای است که از آن می‌کاهد و افراد باید به این واقعیت توجه کنند.