نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۲ حافظ

حافظ شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در سنبلش آویختم از روی نیاز

گفتم «من سودازده را کار بساز»

گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»

در عیش خوش‌ آویز، نه در عمر دراز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به عشق و نیاز خود اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که در لحظه‌های خوش زندگی همراهش باشد. او از محبوب می‌خواهد که لبش را بگیرد و زلفش را بر سر بگذارد، تا از زندگی لذت ببرد و به جای نگرانی برای عمر طولانی، در لحظات شاد زیست کند.