نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۷ حاجب شیرازی

حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آمد آن کس که جهان را همه ارشاد کند

آخرین نامه حق را، زنو انشاد کند

آمد آن شاهسواری که به میدان جهان

دل ز ابدال برد حکم بر، اوتاد کند

آمد آن قادر قیوم که از خامه صنع

عالم و آدم دیگر زنو ایجاد کند

آمد آن کس که سمیع است و علیم است و حکیم

تا، به تأثیر بیان در ره اضداد کند

همه اولاد، ویند، از، زن و مرد اهل جهان

پدر، آمد که مگر رحم به اولاد کند

آمد آن مجمع احسان و مکارم که ز لطف

مرحمت در حق هر فرد، از افراد کند

جبت نمرود، در او لطمه به فرعون زند

خاک غم در، دهن و دیده شداد کند

جام جم تا بخط بصره و بغداد کشد

شطی از، داد، روان در شط بغداد کند

حیدر، از بیشه توحید درآمد که ز عدل

بر، به روبه صفتان حمله چو اجداد کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به وصف آمدن یک شخصیت بزرگ و الهی اشاره می‌کند که به عنوان مصلح و هدایتگر در جهان ظهور می‌کند. این فرد با علم و حکمت خود برای اصلاح و بهبود وضعیت انسان‌ها و جامعه تلاش می‌کند. او به نوعی پدر و رحمتی برای همه انسان‌ها به شمار می‌آید و به آن‌ها عشق و رحمت می‌بخشد. همچنین اشاره به تقابل او با ظالمان و ستمگران دارد و این که از قدرت و عدالت خود برای حمایت از oppressed استفاده می‌کند. در نهایت، او تجلی احسان و مکارم است که به فرد فرد جامعه محبت و خیر می‌رساند.