شمارهٔ ۳۱ حاجب شیرازی
حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خلق همه خلق ز اخلاق تو تذهیب
وی نام گرامت همه جا باعث تحبیب
ای دفتر انصاف ز عنوان تو تزئین
وی نامه اخلاص ز انشاء تو تذهیب
شد خانه دلها همه معمور، به امرت
پس از چه کنی، در دل ما حکم به تهذیب
راضی به هلاکم نشود کس چو نباشد
از چشم تو تحریک و ز ابروی تو ترغیب
ساقی کزک از بعد شراب آر، به تکرار
چون بعد نماز است مگر خواندن تعقیب
از پای همه تا بسری قابل تحسین
وز فرق همه تا به قدم لایق ترحیب
زلف و خط و خال و لبت از خلق ببردند
فهم و خرد و زیرکی و هوش به ترتیب
تو نقطه موهومی بی زحمت تقسیم
تو جوهر فردوسی بی صنعت ترکیب
ناقص بود آن کس که کند غیر تو تصدیق
ناحق بود آن کو که کند امر تو تکذیب
«حاجب » ز حجب گشت عیان تا بنماید
رسم و ره تحبیب و سخنرانی و تأدیب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احترام و تحسین از شخصیتی والامقام و اخلاقی اشاره دارد. شاعر به زیباییهای اخلاقی و ویژگیهای برجسته آن فرد اشاره میکند و او را باعث محبوبیت و علاقهٔ مردم میداند. همچنین بر تأثیر مثبت آن شخص در دلها و جامعه تأکید میکند و از او به عنوان یک الگو یاد میکند. شاعر میگوید که او به تنهایی ارزش تأمل و تصدیق دارد و هیچ کس نمیتواند او را انکار کند. در نهایت، شاعر به دقت و ظرافت رفتار و گفتار آن فرد اشاره کرده و او را نمایندهٔ محبت و ادب میداند.