شمارهٔ ۶۸ حاجب شیرازی
حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
پیش بینان همه گفتند کسی می آید
بدل او به غلط نیز بسی می آید
یوسفی عصمت و احمد صفتی برخیزد
موسی آیات و مسیحا نفسی می آید
خر سواران همه رفتند چو دجال امروز
مهدئی گرم عنان بر فرسی می آید
حاکم نزع سلاح است بود آمر صلح
این چنین دادگر و دادرسی می آید
بلکه موسی کندش جده و عیسی تنعیم
شحنه آدم اول عسسی می آید
عنکبوتا ندهی تار نبندند قنار
هر طرف بانگ گسستن مگسی می آید
شمس در طور سرایت ز چه تابد، هر صبح
موسی آسا، به امید قبسی می آید
کاروان رفت و در این مرحله گم گشته بسی است
سعی کن تا که صدای جرسی می آید
طایر گلشن جاویدم و اندر نظرم
وسعت کون و مکان چون قفسی می آید
منعما خرمنت ار بگذرد از خرمن ماه
پیش ماش ار نگری چون عدسی می آید
پاکتر ز آینه رخساره دریاست چه باک
بر سر موج اگر خار و خسی می آید
نیست کس عاشق آن شاهد یکتا «حاجب »
نارسی می رود و بوالهوسی می آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره ظهور شخصیتی بزرگ و نجات‌بخش است که بسیاری از پیشگان درباره‌اش صحبت کرده‌اند. در آن اشاره می‌شود که او ویژگی‌هایی از پیامبران بزرگ را خواهد داشت، همچون یوسف، موسی و عیسی. همچنین به نشانه‌های ظهور اشاره می‌شود که همه در حال انتظار آن هستند. نویسنده به جستجوی صدای آمدن این شخصیت و تغییراتی که با حضور او در جهان رخ خواهد داد، تأکید می‌کند و به زیبایی‌های زندگی و عشق واقعی اشاره می‌کند. در نهایت، احساسات عمیق و آرزوی وصال به معشوق، به‌عنوان یک موضوع کلیدی در شعر مطرح شده است.