شمارهٔ ۱۹ صابر همدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر به زیبایی به احساس عشق و مستی اشاره دارد. شاعر از چشمی صحبت می‌کند که توجه بسیاری را به خود جلب کرده و تمام فتنه‌ها به خاطر آن است. او به مهری که از یک معشوق به خود دارد اشاره کرده و می‌گوید که این عشق او را مست کرده است. او همچنین بیان می‌کند که مستی و عشق حقیقی متفاوت از مستی‌های دیگر است و به فقیه شهر می‌گوید که این حالت همیشگی نیست. شعر در نهایت به این نکته می‌رسد که در عشق، نباید به کمبودها یا کاستی‌ها اشاره کرد، چون عشق حقیقی فراتر از این مسائل است. شاعر به صبر و درک استادانه عشق اشاره می‌کند که مختص اهل نظر است.