شمارهٔ ۱۱۸ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مردی طمع‌کار و شیاد به نام حیدر آبی وجود داشت. او با وعده سیب و شفتالو کودکان را فریب می‌داد و به دنبال کسب درآمد بود. او شب‌ها به بزم‌های خوش‌گذرانی می‌رفت و در آنجا می‌خوابید. وقتی فردی مست و خواب‌آلود را دید، به او آسیب رساند و به دنبال سود بیشتر بود. در نهایت، او هر چه داشت را از دست داد و تنها به یک انسان بی‌آب و بی‌هویت تبدیل شد.