شمارهٔ ۱۳ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف گروهی می‌پردازد که در طول هفته حریف او بوده‌اند و هر یک از آن‌ها برای خود تکبر و فخر می‌کند. امروز به طور ناگهانی با او مواجه شده‌اند و این برخورد از سر ناچاری می‌باشد. شاعر به حالت مستی این گروه اشاره کرده و می‌گوید که دو من در یک ظرف کوچک وجود دارد. او وضعیت خود را با وضعیت یک پیرزن و حصیری مقایسه کرده و در نهایت از آنها درخواست می‌کند که اگر می‌خواهند به او کمک کنند، در این وضعیت نابسامان به یاری‌اش بشتابند.