شمارهٔ ۱۴ مجد همگر
مجد همگر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هنگام نام دعوی مردی کند مطرز
در روز نام و ننگ و فتوت کم از زن است
هرجا که فتنه ئیست در اوش منزل است
هر جا که سفله ئیست بر اوش مسکن است
گر بغض نقطه ئیست دل اوش دایره ست
ور خبث جوهریست تن اوش معدن است
سگ نفس و سگ نژاد و سگ افعال و سگ دل است
بدفعل و بدنهاد و بداخلاق و بدظن است
از شست طبع تیر هجا می زنم بر او
دانی که چیست شعر من امروز سگ زن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به توصیف مردی پرداخته که درگیر مسائل نام و ننگ و اخلاق است. او معتقد است هر جا فتنه‌ای وجود دارد، این مرد در آنجا نیز حضور دارد. همچنین، او را به عنوان فردی با شخصیت پایین و بدخلق توصیف می‌کند که نفرت و بدی‌هایی در وجودش نهفته است. در نهایت، شاعر به نوعی به این مرد طعنه می‌زند و شعرش را به او نسبت می‌دهد، نشان‌دهنده تحقیر و انتقاد از او است.