شمارهٔ ۳۱ مجد همگر
مجد همگر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خسروی که سایس امر تو از نفاذ
بر پای هفت توسن گردون نهاد قید
در مجلس مربی عدل تو توبه کرد
دهر دنی ز مکر و سپهر دغا ز کید
تهذیب خلق خوب تو در عنفوان عمر
منسوخ کرد قصه بسطامی و جنید
بدخواهت ار ز درد دمی سرد برکشید
ابر تموز برف دهد در هوای فید
حالیست بنده را که گر آنها کند به شرح
برخاطر تو جلوه کند در لباس شید
با آنکه دامن تو گرفتم ز خاص و عام
ایمن نیم ز چوبک عمر و ز قصد زید
در کعبه پناه خودم جای امن ده
کاندر حریم کعبه حق آمن است صید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مدح و ستایش خداوند و ویژگی‌های رهبری و عادلانه‌اش پرداخته است. شاعر به توصیف قدرت و نفوذ خداوند در سرنوشت‌ها و هدایت خلق اشاره می‌کند و به آسیب‌ها و فریب‌های دنیا از جمله مکر و نیرنگ‌ها نیز اشاره دارد. او به تهذیب نفس و اخلاق انسان‌ها در دوران جوانی اشاره می‌کند و به تأثیرات مثبت آن در زندگی هر فرد. همچنین شاعر در حالات خود از ناپایداری دنیا و فشارهای زندگی می‌گوید و در نهایت از خداوند درخواست پناه و امنیت در کعبه را دارد.