نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ مجد همگر

مجد همگر / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

مدت عمر تو در اقبال نامعدود باد

دولت از خاک درت جوینده مقصود باد

حاسد بد گوهرت خود رد هر دو عالم است

نیست حاجت گفت او را از درت مردود باد

ملکت از فر خدائی دولتت منصور شد

مشتری از طالع میمون تو مسعود باد

روز کوشش گاه بخشش وقت کین هنگام بزم

حافظ و یار و معین و ناصرت معبود باد

در جهان از فر نامت اهل عالم روز و شب

می‌زنند این فال یارب عاقبت محمود باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش زندگی و بخت خوب فرد پرداخته و آرزو می‌کند که عمر او طولانی و پر برکت باشد. شاعر به نوعی به قدرت و عظمت او اشاره کرده و از بروز حسادت‌هایی که ممکن است به او شود، می‌گوید. همچنین به دولت و مقام او تأکید می‌کند و آرزو می‌کند که روزهای او با شادی و موفقیت همراه باشد. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که عاقبت کار او خوش باشد.