شمارهٔ ۶ مجد همگر
مجد همگر / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مده فریب مراین عقل خاص طبعت را
به طبع شعرپرست و به شعر عام فریب
ز فخر شعر نی جاه تو رسد به فراز
ز ننگ شعر سر قدر من رود به نشیب
اگر تو شعر بگوئی نماندت آزرم
من ار به شعر گرایم رساندم آسیب
نه ذوق یابد ازو لذت و نه تن قوت
اگر چه سازد زرگر ز زر و عنبر سیب
به استقامت احوال با زمانه بکوش
چو دور گشت باذنب تو نیز رو بازیب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی نفوذ شعر و تأثیر آن بر عقل و طبیعت انسان می‌پردازد. شاعر هشدار می‌دهد که نباید تحت تأثیر جذابیت‌های ظاهری شعر قرار گرفت، چرا که ممکن است ارزش‌های واقعی را تحت الشعاع قرار دهد. او به فخر شعر اشاره کرده و می‌گوید که باید به استقامت و درستی عمل کرد و در برابر زمانه مقاوم بود. در نهایت، تأکید می‌کند که زیبایی و کمال در پیوند با واقعیت‌ها و صداقت است.