شمارهٔ ۷۴ مجد همگر
مجد همگر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گفتم که مدح صاحب اعظم کنم ادا
آسیمه گشت عقلم و بر رخ فکند چین
گفتا کدام صاحب اعظم مدار ملک
دارای دین و دنیی و مخدوم فخر دین
چون لطف اوست خلق جهان را شفیع و یار
بادش خدای عز و جل حافظ و معین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به مدح و ستایش یک شخصیت بزرگ می‌پردازد. او با اشاره به تأثیر این شخصیت در دین و دنیای مردم، به نعمت‌ها و لطف‌های او اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که او را حفظ و حمایت کند. این شخصیت، شفیع و یاری برای خلق جهان به شمار می‌آید.