نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ مجد همگر

مجد همگر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

شاها ز فر سایه معمار عدل تو

همسایه عقاب گرفت آشیان چکاو

چنگال شیر شرزه به پشتی پاس تو

کوتاه شد ز گردن گور و سرین گاو

یک خاصیت ز لطف تو در کوه اگر نهد

ظاهر شود ز خوف دل سنگ خاره تاو

با خاک درگه تو چو پهلو زد آفتاب

چرخش به طعنه گفت نیی مرد او مکاو

با تو هر آنکه نرد دغا باخت روزگار

نقش بدش نمود و نیارست خواست داو

حاصل شود محصل مال و ضیاع تو

از خوار جو خراج و ز ساری و ساوه ساو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش یک پادشاه عادل می‌پردازد که با قدرت و تاثیر خود، آرامش و امنیت را در سرزمین برقرار کرده است. شاعر به صفات برجسته پادشاه اشاره می‌کند، از جمله اینکه همسایه عقاب (که نماد قدرت و سلطه است) را به آرامش رسانده و چنگال شیر را به حفاظت از او موظف کرده است. همچنین، شاعر می‌گوید که در کوه‌ها، حتی سنگ‌های سخت هم از ترس قدرت پادشاه نرم می‌شوند. در این دنیا، کسی که به نیرنگ متوسل شود، محکوم به شکست است و در نهایت، ثروت و برکت از آن پادشاه خواهد بود. متن به نوعی، تشریحی از حاکمیت عادلانه و اثرات مثبت آن بر جامعه است.