شمارهٔ ۱۶۶ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به بیان احساسات خود نسبت به شخصی می‌پردازد که به او محبت و وفا ندارد. او می‌گوید که در نگاه این فرد، هر چیزی که بد و زشت است، زیبا و نیکو به نظر می‌رسد. شاعر همچنین احساس می‌کند که به خاطر میل و عشق شدیدش، دشمن جان خود شده و نمی‌داند چطور می‌تواند به این شخص محبت کند.